دکتر توماس اس. هارل، یکی از شخصیتهای برجسته و تاثیرگذار در تاریخ رادیولوژی مدرن، بهویژه در زمینه رادیولوژی قفسه سینه و آموزش پزشکی است. او بیشتر دوران حرفهای خود را در Winston-Salem گذراند و از خود میراثی عظیم از دقت علمی و تعهد به آموزش بر جای گذاشت.
تحصیلات و آغاز کار حرفهای دکتر هارل فارغالتحصیل دانشکده پزشکی دانشگاه Case Western Reserve بود. او پس از گذراندن دوران رزیدنتی، به سرعت در تفسیر تصاویر پیچیده ریوی شناخته شد و تبدیل به یکی از متخصصان برجسته در این حوزه گردید.
فعالیتهای علمی و پژوهشی تمرکز اصلی پژوهشهای دکتر هارل بر رادیولوژی قفسه سینه بود. از دستاوردهای مهم او میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
استانداردسازی تشخیص: در مراکز برجستهای مانند MD Anderson و Wake Forest Baptist Medical Center، او الگوهای نوینی برای تشخیص زودهنگام تومورهای ریوی و بیماریهای پارانشیمال معرفی کرد.
کتب مرجع: کتابهای آموزشی او در زمینه رادیولوژی قفسه سینه، برای سالها به عنوان منابع اصلی تدریس در دانشگاهها مطرح بود.
تحول در رادیولوژی دیجیتال: او از پیشگامان تغییر از سیستمهای فیلم سنتی به دیجیتال در جنوب شرق ایالات متحده بود.
جایگاه بینالمللی دکتر هارل به عنوان یک سیاستگذار برجسته در زمینه تصویربرداری شناخته میشد:
ریاست انجمن رادیولوژی کارولینای شمالی: او نقش کلیدی در تدوین پروتکلهای اخلاقی رادیولوژی داشت.
دریافت عنوان Fellow of ACR از انجمن رادیولوژی آمریکا (American College of Radiology)، که بالاترین افتخار برای یک رادیولوژیست در ایالات متحده است.
ویژگیهای اخلاقی و زندگی شخصی همکاران دکتر هارل در Winston-Salem او را با “دقت وسواسگونه در گزارشنویسی” و “تواضع در آموزش” میشناختند. او معتقد بود که رادیولوژیست چشم پنهان تیم درمان است و هر گزارش باید بینقص باشد. دکتر هارل همچنین سالها به عنوان استاد در دانشگاه Wake Forest مشغول به تدریس بود و چندین بار به عنوان “استاد برتر سال” شناخته شد.
میراث برای رادیولوژیستهای جوان میراث دکتر هارل به ما یادآوری میکند که تکنولوژی، هرچقدر هم پیشرفته باشد، هیچگاه جایگزین “مشاهده دقیق” و “تحلیل آناتومیک” نخواهد شد. او همیشه بر اهمیت ارتباط بالینی تأکید داشت و در جلسات بررسی موارد پزشکی (Case Review) مشارکت میکرد.